Artikel in de Smaak van Italië – Op bezoek bij Borgo La Casa

Smaak van Italë mei 2012 – Tekst: Saskia Balmaekers

Fotografie: Chantal Ariëns

Artikel in de Smaak van Italië in mei 2012 over onze vakantiehuizen in Toscane. Lees het hele artikel over het ontstaan en de bouw van de twee vakantievilla’s in Toscane

Klik hier of op onderstaande artikel om het gehele artikel uit de Smaak van Italië te lezen.

Smaak van Italie artikel Borgo La Casa mei 2012

Het is even zoeken naar ‘La Casa’, de tot een prachtige villa gerestaureerde boerderij van Jan en Ria Buné in de Casentinovallei, in de Toscaanse provincie Arezzo. Hoewel de geelgekleurde muren in het oog springen tussen het groen, is de weg ernaartoe moeilijk te vinden. Gelukkig dirigeert Jan ons in de juiste richting en kunnen we toch nog op tijd aanschuiven voor de welkomstlunch.

Op zoek naar een ruïne

Het is echter nog niet zo makkelijk om tijdens het eten alleen aandacht te hebben voor de door Ria gemaakte tonijnsalade. Het huis, met al zijn details, roept en alsof dat nog niet genoeg is, is ook een van de Italiaanse restaurateurs aangeschoven. Deze Mugurel is zo trots op zijn werk – en op alle bouwtechnische moeilijkheden die tijdens de drie jaar durende verbouwing werden overwonnen – dat het bijna onmogelijk is niet over het huis te praten.

Het is dan ook een bijzonder project. Jan en Ria kochten het huis acht jaar geleden. Dankzij Cees, een goede vriend van Jan, die in de Casentinovallei in het verleden een huis had gekocht, maakte het echtpaar kennis met deze bijzondere plek in de heuvels ten zuiden van Florence. Jan zag de ruïne van Cees langzaam veranderen in een paleisje. Jan: ‘Ik wilde ook zo’n ruïne kopen, liefst in dezelfde omgeving.’ Samen met Cees en diens architect, Roberto Mariottini, ging hij op zoek. ‘Maar echt iets interessants zagen we niet direct.’ Totdat Roberto hem belde en hem sommeerde direct een kijkje te komen nemen, omdat er een interessant huis te koop stond. Een oude boerderij met wel 35 hectare grond, halverwege een heuvel. Jan vloog naar Italië en reed samen met Roberto, in de sneeuw, de heuvel op om het pand te bekijken. Ondanks het feit dat het een enorme bouwval was, zag hij ook direct de mogelijkheden. Net als Roberto, die het pand in zijn hoofd al
helemaal had verbouwd.

Roberto: ‘Het pand was van twee broers, die de boerderij in tweeën hadden gedeeld. Een van deze broers had echter een carabinierevan het leven beroofd, en moest niet alleen de gevangenis in maar ook de weduwe schadeloos stellen. De boerderij moest dus op last van de rechtbank worden verkocht, en aangezien ik wist dat Jan en Ria op zoek waren naar een karakteristiek pand, besloot ik hen direct te bellen.’

Alleen de buitenmuren bleven staan

Geen verkeerde beslissing, want inmiddels kan het echtpaar uit Bosch en Duin genieten van hun prachtige Toscaanse villa, ‘La Casa’, met twee grote vakantieappartementen, Casa Giglio en Casa Girasole, ernaast. Met dank aan Roberto, voor de langdurige verbouwing en restauratie. Jan: ‘Al met al kostte het ons ruim drie jaar om de villa, de appartementen en de tuin met zwembad te realiseren. Alleen de buitenmuren van het huis hebben we laten staan, de rest is allemaal grondig onder handen genomen. Zo werden er overal nieuwe vloeren gelegd, de plafonds verhoogd, zodat het ruimer aandoet, en het dak vernieuwd. We hebben met passie geprobeerd om er iets moois van te maken. Het had allemaal wel sneller gekund, maar we wilden alles graag goed overdenken. En bovendien: het hoefde voor ons ook niet snel te gaan. We hebben, samen met onze dochters Danielle en Chantal, enorm genoten van elke stap in het proces.’

Roberto geeft aan dat het gelukkig een hoop scheelde dat er al een huis op deze plek had gestaan. ‘Er was immers al water, elektriciteit en riolering in de buurt. Als je dat nog allemaal had moeten regelen, had het nog wel eens veel langer kunnen duren.’ Ook het feit dat de grond verspreid ligt over drie verschillende gemeenten maakte het vaak nodeloos ingewikkeld. Ria: ‘Voor elke vergunning, voor elk papiertje, moet je langs drie verschillende loketten. Dat betekent drie verschillende burgemeesters die een handtekening moeten zetten, drie verschillende plekken waar het mis kan gaan.’

In de geest van het huis

Gelukkig was Roberto een rots in de branding. Terwijl Jan en Ria voor hun werk in Nederland verbleven en probeerden eens in de maand naar Poppi af te reizen, zorgde hij dat al het werk gebeurde, in de geest van Jan en Ria, en – zoals hij het zo mooi uitdrukt – in de geest van het huis. Hij hielp Jan en Ria ook bij het nemen van alle beslissingen. Ria: ‘We moesten over alles nadenken, tot in de kleinste details. Welke dakpannen, welke deuren, welke vloertegels, de indeling en vormgeving van de keukens, de indeling van de badkamers, welke lampen…’ Dat oog voor detail zie je overal in en om het huis terug. Jan: ‘We vonden het heerlijk om alles samen te bedenken, te verfijnen, het goed op papier te zetten en het dan voor te leggen aan Roberto. Die begreep op deze wijze direct wat we bedoelden, zodat het huis beetje bij beetje echt ons huis werd. Het is een echt familiehuis geworden, zowel voor onszelf als voor onze dochters en hun partners”